რევანში – ოვალური ბურთით

ბოლო წლებია, საქართველოსთვის სპორტის არცერთ სახეობას ისეთი წარმატება არ მოუტანია როგორიც  რაგბს. საქართველოს რაგბის ნაკრები  მსოფლიოს თხუტმეტ საუკეთესო მორაგბეთა გუნდში  ირიცხება. ამის მიუხედავად, ქვეყანაში რაგბის გულშემატკივართა რიცხვი არც ისე დიდია. პირიქითაა ფეხბურთის შემთხვევაში. დღევანდელი მაჩვენებლებით, ისინი მსოფლიოს ქვეყნების ნაკრებების ასეულშიც ვერ მოხვდნენ, თუმცა მათი მატჩებისას სტადიონი   სავსეა გულშემატკივრებით.

დაფინანსებაც ფეხბურთის ფედერაციას, რაგბის ფედერაციაზე გაცილებით მეტი აქვს. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციაში 2005-დან 2009 წლამდე  56 მილიონი ლარი დაიხარჯა, დავალიანებამ კი – 10 მილიონი შეადგინა. მაშინ, როცა საქართველოში რაგბის განვითარების მხარდაჭერის სახელმწიფო პროგრამა 2008 წელს შეიქმნა. ამ პროგრამის მიხედვით, 2008 – 2011 წლებში სახელმწიფო,   რაგბის კავშირის დაფინანსებას 12 მილიონი ლარით  უზრუნველყოფს.

რაგბი მე-19 საუკუნეში ინგლისის ქალაქ რაგბიში დაიბადა. 15 კაციანი გუნდი ოვალური ბურთის  ერთმანეთისთვის ხელით და ფეხით გადაწოდებით, დამიწებითა და კარში გატანით ცდილობს – მოიპოვოს გამარჯვება.

საქართველოში  რაგბის ისტორიას  ლელო იწყებს. ლელო დასავლეთ საქართველოში გავრცელებული უძველესი სპორტული თამაში იყო. რაგბის თამაშის სტილი და ფორმა ეროვნულ ხასიათს შეეწყო.

“ევროპის ერთა თასი” ეროვნული ნაკრებს  სამჯერ აქვს მოპოვებული. ბოლო 21 წლის მონაცემები შემდეგია: ჩატარებული 116 მატჩიდან –  68  მოგება, 43  წაგება, და 5  ფრე. ნაკრებმა ორჯერ ითამაშა მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2009 წლის 15 ოქტომბერს ქართულ რაგბს 50 წელი შეუსრულდა.

მას შემდეგ, რაც საქართველოს მორაგბეთა ეროვნულმა ნაკრებმა ტრაბზონში რუსეთს სარეკორდო ანგარიშით მოუგო, ქართული რაგბის მიმართ დამოკიდებულება  შეიცვალა. საქართველო-რუსეთის მატჩს თურქეთში დაახლოებით 5000 კაცი ესწრებოდა. მაშინ, როცა სტადიონზე მორაგბეების თამაშს 2000 კაცი გულშემატკივრობს ხოლმე.

ქართველების რევანში უპასუხოდ არც ქვეყნის ხელისუფლებას  დაუტოვებია. 21 მარტს, საქართველოს პრეზიდენტმა ნაკრების წევრებს და მწვრთნელებს ღირსების ორდენები გადასცა. მიხეილ სააკაშვილმა ხელი მოაწერა ”რაგბის განვითარების ახალ საპრეზიდენტო პტოგრამას”-აც. გამარჯვებულ გუნდს დამატებით 150000 ლარი გადაერიცხა.

”სპორტისა და პოლიტიკის გაიგივება არ მინდა. სპორტსმენების მიმართ პიროვნული სიძულვილი და ბოღმა არ უნდა გვამოძრავებდეს. სპორტი მეგობრობისთვისაა”, – განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა მორაგბეებთან შეხვედრისას.

ამ მატჩის პოლიტიზირების საკითხი აქტიურად განიხილებოდა ქართულ ფორუმებზეც.

”ჩემი თაობის მორაგბეები იყვნენ სწორედ ისინი, ვინც აფხაზეთში იბრძოდა. ბევრი მეგობარი დაგვეღუპა იქ და ნაომარმა ბიჭებმა გააკეთეს პირველი ეროვნული ნაკრები! მათგან დაიწყო წარმატებები და აღმასვლა. ისინი რუსებს ომის ველზე ებრძოდნენ, მოედანზე კი რაგბს ეთამაშებოდნენ. არასოდეს ეს ორი რამ – ომი და რაგბი არ აურევიათ ერთმანეთში, მიუხედავად იმისა, რომ რუსებს ჩვენი სისხლი ემართა! ჩვენი გუნდელები მათთან ომში დაიღუპნენ.

რაც შეეხება თამაშს ტრაბზონში, ყველა ჩვენი ნაკრების წევრის აზრია, რომ მათ, ანუ რუს მორაგბეებს თავიანთი ჩამპალი ქვეყნის და მათი პოლიტიკის გამო პასუხი არ უნდა მოვთხოვოთ. ჩვენ მათ უბრალოდ თამაშით უნდა დაავუმტკიცოთ, რომ თუ თანაბარი ბრძოლაა, ქართველი რუსს აჯობებს! ”, _ ეს კომენტარი (სტილი დაცულია) ფორუმ.გე-ზე ერთ-ერთმა ფორუმელმა დადო.

მედიამ და საზოგადოებამ ამ თამაშს – ”ღირსების მატჩი” უწოდა. მიუხედვად დიდი მცდელობისა, რომ ეს მატჩი პოლიტიკურ ჭრილში არ განეხილათ, აღმოჩდნენ ადამიანები, რომლებმაც საზოგადოების ნაწილი და მთავრობა ამ თამაშის პოლიტიზირებაში დაადანაშაულეს.  სოციალურ ქსელ facebook-ში ჯგუფიც კი შეიქმნა, სახელწოდებით – ”მე მაშიანაც მიყვარს ჩვენები, როდესაც რუსეთს არ ვეთამაშებით”.

”ამ ჯგუფის წევრები ვგმობთ, იმ პოპულისტებს, რომლებიც მხოლოდ მაშინ გულშემატკივრობენ საქართველოს ნაკრებს, როცა რუსეთს ვეთამაშებით. ჩვენ ასევე ვგმობთ იმას, რომ ტრაბზონში 5000 კაცი მიდის და დინამოს სტადიონზე 2000”, _ ნათქვამია ჯგუფის აღწერაში.

“ჩემ დროს ხრიოკზე ვთამაშობდით. მოედანზე გამხმარი ბელტები და შუშის ნატეხები ეყარა, მაგრამ სპორტში უკან დახევა წარმოუდგენელია.  მოედანზე თამაში – ხელჩართული ომია, გამარჯვებისთბის ბოლომდე უნდა იბრძოლო, რაც საბოლოოდ აუცილებლად დაგიფასდება”,  – ამბობს წარსულში წარმატებული რაგბისტი ვალტერ კაპანაძე.

რაგბის ფედერაციის პრესსამსახური არ უარყოფს იმ ფაქტს, რომ რუსეთთან მატჩის შემდეგ რაგბის გულშემატკივართა რაოდებობა გაიზარდა. თუმცა დასძენს, რომ ხელისუფლება მათ მანამდეც ედგა მხარში.

”ამ ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ, რაგბს დიდი მხარდაჭერა აქვს. მანამდე, ფინანსურად ძალინ ცუდ მდგომარეობაში ვიყავით. დღევანდელი ხელისუფლება ყველაფერს აკეთებს რაგბის განვითარებისათვის”, – აღნიშნავს მაია ჩიკვაიძე. რევანში ოვალური ბურთით

ნინო ბოლაშვილი

This entry was posted in საზოგადოება. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s